[Fic-trans]Nobunaga The Fool : Caesar's POV

posted on 11 Sep 2014 17:06 by molecularkitten in Me-Anime directory Cartoon
 Caesar's point of view : 'Place to return to' (from JP fanfic)
 
 
 Eng trans by jfk@myanimelist.net/forum


 
 
อยากกลับบ้านเหลือเกิน

แต่...ที่ไหนกันล่ะ?

ซีซ่าร์ถามตัวเอง

เขามองออกไปภายนอกหน้าต่าง ยังดวงดาวแห่งตะวันออก
ที่เห็นได้ชัดเจนท่ามกลางท้องฟ้าอันมืดมิดยามราตรี

หลังจากที่โดนเชซาเร่ย์จับตัวเอาไว้ได้ เขาก็ถูกพาตัวมายัง Palais Natura

ทางเดินที่ปูด้วยแผ่นหิน

ถนนที่มีแต่อาคารสูงเรียงราย

อากาศที่แห้งขึ้นกว่าเดิม

ทั้งที่เป็นดวงดาวอันเป็นบ้านเกิดเมืองนอน น่าที่จะละห้อยโหยหา

แต่กลับไม่ใช่ทั้งผืนแผ่นดินที่เค้าดูแลปกครอง บ้านเกิด 
หรือบ้านพักในเมืองหลวง

ที่เขาอยากจะกลับไปตอนนี้

จวนพักที่ไคในแดนตะวันออกต่างหาก

แคว้นที่รายล้อมไปด้วยป่าไม้เขียวชอุ่มและภูเขา

อากาศอบชื้นไปด้วยกลิ่นดอกไม้

และเหนือสิ่งอื่นใด

คือที่ที่มีอิจิฮิเมะ



ซีซ่าร์ถอนหายใจ

เขาถอนตัวขึ้นจากเก้าอี้ ย่างเท้าไปรอบห้อง

ถึงจะเป็นนักโทษ แต่ด้วยสถานะแห่งหนึ่งในอัศวินโต๊ะกลม 
จึงแน่ใจได้ว่าเขาถูกขังอยู่ภายในห้องที่ตกแต่งอย่างดีห้องหนึ่งในปราสาท 
ถึงแม้ว่าข้างนอกจะมีทหารเฝ้าอยู่ตลอดเวลาก็ตาม

ทำไมถึงกลายเป็นอย่างนี้ได้?

เขานึกโทษเรื่องที่ฮันนิบาลกับชาร์เลอมาญบุกเข้ามาโจมตี

พอคิดขึ้นมา ก็อดจะโมโหไม่ได้

'ระยำ'!

ทั้งที่ในที่สุด ก็ได้อิจิฮิเมะมาไว้ในมือแล้วแท้ ๆ

เขากระแทกตัวลงนั่งบนเตียงอย่างแรง 
ในตอนนั้นเองก็สังเกตเห็นเส้นอะไรอย่างหนึ่งพันติดอยู่กับเครื่องแต่งกาย

'อา'

เขาถอดถุงมือออกก่อนจะหยิบเส้นนั้นขึ้นมาอย่างเบามือ 
มันคือเส้นผมสีชมพูยาว

'อิจิฮิเมะ...!'

เขาเผลอหลุดปากออกมาอย่างไม่รู้ตัว

เขาจับเส้นผมยาวนั้นพันรอบปลายนิ้ว

นึกถึงเช้าวันที่ลาจากมา โดยที่อิจิฮิเมะจ้องมองด้วยแววตาวิตกกังวล

'ไม่ต้องห่วงไปหรอกนะ'

เขาโอบไหล่เธอเพียงแผ่วเบา ทั้งที่ความจริงแล้ว 
อยากดึงร่างนั้นเข้ามาแนบชิด

'ได้เวลาแล้ว'

ชั่วขณะที่หันหลังนั้นเอง ที่รู้สึกถึงประกายอุ่นวาบขึ้นในหู

'โชคดีนะเจ้าคะ...' เสียงนั้นแผ่วเบา จนเกือบไม่ได้ยิน

เขาดีใจ...ดีใจมาก จนต้องหันหลังกลับไป แล้วก็ต้องแปลกใจเล็ก ๆ 
เมื่อเห็นอิจิฮิเมะรีบหันหลังให้อย่างรวดเร็ว สีหน้าที่เต็มไปด้วยโศกเศร้านั้น
กลายเป็นขัดเคือง ใบหน้าแดงก่ำ บางที เธออาจจะไม่ได้อยากให้เขาได้ยิน 
เขายิ้มให้เธอนิดหนึ่ง พร้อมกับบอกว่า 'ข้าจะกลับมา' ก่อนจะก้าวขาออกจาก
จวนที่พัก 

เขาอยากกลับไป กลับไปยังที่ที่เธออยู่

แต่ถึงอย่างนั้น ในสภาพเช่นนี้ เขาก็ไม่อาจจะไปที่ไหนได้

ยามนี้คงมีแต่เพียงคู่แข่งของเขา มิตสึฮิเดะเท่านั้น ที่คงกำลังมุ่งหน้าไปหาเธอ

มิตสึฮิเดะ ชายที่อยู่ในหัวใจของอิจิฮิเมะ

จะเป็นยังไงนะ ถ้าสองคนได้พบกันอีกครั้ง?

เธอคงไม่อยากให้เขากลับไป

'ตราบใดที่ข้ายังอยู่ ข้าจะไม่มีวันปล่อยท่านไปเป็นอันขาด'

เขาบอกกับอิจิฮิเมะ ในคืนแรกที่ได้กอดเธอไว้ในอ้อมแขน

เช่นนี้แล้ว เธอคงปรารถนาความตายให้เขาแทน

ถึงอย่างนั้น ดวงตาเขากลับจดจ้องอยู่กับเส้นผมยาวที่พันอยู่ปลายนิ้ว

นึกถึงเสียงของเธอ ยามเขาจากมา สีหน้าของเธอ

เขาอยากกลับไป

และอยากกลับไปอยู่กับเธอ ชั่วนิรันดร์



ไม่นานนัก ยามเช้าก็มาเยือน พร้อมกับเสียงเคาะที่ประตู

'ท่านซีซ่าร์ ได้โปรดมากับเราด้วย'

เขาถอนหายใจ พร้อมกับลุกขึ้นยืน แล้วกุญแจมือก็ถูกสวมเข้ากับข้อมือ
ของเขาอีกครั้ง            
 
 
 
 
 
 
คิดถึงเฮียแกขึ้นมาค่ะ ก็เลยแปล แปลไปน้ำตาไหลไป
โปรดิวเซอร์เรื่องนี้ ช่างใจร้ายยยยยยยย 
 
 
 
"The happiness I desired, was precious time, spent with the one I love." 
------ Gaius Julius Caesar
 
 
 
 
 

Comment

Comment:

Tweet